ตาสว่าง ..
เธอ เธอ ..
ตอนนี้กลายเป็นคนไม่รู้จักกันแล้ว เงียบห่างเหิน ห่างหาย กันไป
เธอเีรียน เราก็เรียน ต่างคนต่างเรียน
มีธุระมีหน้าที่ ที่จะต้องทำเราก็ต้องทำมันต่อไป
ไม่มีใครที่จะมาจมปักกับรักเดิม ๆ ที่มันไม่สามารถย้อนมาได้
เราจะโทษใครได้ เพราะที่ผ่านมาก็คิดไปเองคนเดียว
เธอพยายามจะบอกแล้วนะ ว่าเป็นแค่เพื่อนก็พอ ๆ
เราก็ยังคิดว่า เฮ้ย ไม่หรอก เธอต้องคิดกับเราเกินเพื่อนดิ่
สิ่งรอบข้างมันทำให้เราคิด แต่ที่แท้ คิดไปเองคนเดียวทั้งนั้น .
รักคือที่มาของความสุข .. และรัก ก็เอามันคืนไป .... ความสุข
วัน ๆ เชื่อไหม ? เราจะไม่ค่อยทำไรหรอก นอกจากจะคอยนั่งคิดนู่นคิดนี้
คิดว่าเธอจะเป็นไงมั่ง อาบน้ำยัง กินข้าวยัง เธอจะไปไหน .
สารพัด .. บอกไม่หมด
จะโทษเธอที่มาให้ความหวังก็ไม่ได้ . เพราะเราก็คิดไปเองด้วย
ตอนนี้เรารู้และเข้าใจแล้ว ลองมองย้อนไปดูสิ่งที่เราทำไป .
แล้วพูดกับตัวเองว่า "กูไปจมปักกับมึงทำไมอยู่ตั้งนานวะ"
เฮ้อ ... สิ่งที่เราทำไปมันช่างไร้สาระจริงๆ .
